Donnie Darko (2001) reż. Richard Kelly

Obejrzyj za friko

Somewhere (2010) reż. Sophia Copolla

Sofia porusza temat samotności po raz kolejny - Johnny Marco (w tej roli grający wręcz samego siebie - Stephen Dorff), aktor po trzydziestce, który pomimo odnoszenia sukcesów, zarówno w sferze zawodowej jak i w powodzeniu u kobiet , nie czuje zadowolenia ze swojego życia. Niepozorna wizyta jego 11-letniej córki zwraca mu uwagę na to co go tak naprawdę omija, a jest tuz obok. Kino zarówno wyciszone jak i pełne statycznych, długich ujęc, które mogą nużyc, ale takie było zamierzenie reżyserki. Nieodparcie jednak, podczas seansu, czujemy, ze skądś już to znamy. Odnajdujemy w nim motywy, które oglądaliśmy już w poprzednim filmie Copolli - Między Słowami z życiową rola Billa Murraya. Brakuje jednak tego co napędzało jej świetny debiut w tak charakterystycznym rodzaju kina - płynności i o wiele większej porcji ektrawertyzmu. Z drugiej strony, w najnowszym filmie udało jej się świetnie oddać na dużym ekranie poczucie pustki. Nie dla każdego, ale z pewnością dla tych, którzy wciąż poszukują sensu życia i chcą otrzymać chociaż małą podpowiedz.

Open Transport (2000)

Fishtank (2009) reż. Andrea Arnold

The Wackness (2008) reż. Jonathan Levine

Ciepłe dni ustąpiły już miejsca jesiennej aurze, w sam raz aby wieczorną porą obejrzeć historię emocjonalnego dojrzewania, zarówno głównego bohatera filmu Levine'a - młodego Luke'a Shapiro, jak i o wiele bardziej doświadczonego od niego życiowo, psychologa dr Squires'a (znakomita kreacja brytyjskiego aktora hinduskiego pochodzenia - Bena Kingsley), rozgrywającej się w Nowym Jorku '94 przesiąkniętym słońcem oraz rap klasykami jak Tearz czy Can I Kick It?. Dopeness!

TRAILER

Waking Life (2001) reż. Richard Linklater

Film nakręcony cyfrową taśmą, a następnie poddany obróbce metodą rotoskopową, drugi jaki miałem okazję obejrzeć po A Scanner Darkly, na podstawie powieści Phillipa K. Dicka, z Keanu Reevesem i Robertem Downey Jr w rolach głównych. Dzieło nieszablonowe, poruszające problematykę podstawowych nurtów filozoficznych, a przede wszystkim starające się odpowiedzieć na nurtujące od zarania dziejów pytanie o sens życia.

Traffic (2000) reż. Steven Soderbergh, scen. Stephen Gaghan

Film, którego nie można pominąć. Porusza on problematykę walki z handlem narkotyków z trzech perspektyw - Roberta Wakefielda, sędziego sądu najwyższego Ohio, starającego się pomóc swojej córce-narkomance, Montela Gordona i Raya Castro, śledzący Helenę Alayę, żonę mafioza procesującego się z wymiarem sprawiedliwości oraz detektyw/urzędnik Javier Rodriguez, którego system wartości zostaje wystawiony na próbę. Za kamerą stanął sam reżyser, Soderbergh, zapisując obraz za pomocą technik, stosowanych przez niego w czasie pracy w telewizji czyli nasycenie barw i światła, nakładanie filtrów, steady-cam shots, które genialnie tworzą klimat, dając nam poczucie znajdowania się w samym środku dramatycznych zdarzeń tuż obok Benicio Del Toro, Michaela Doulgasa i Dona Cheadle, którzy stworzyli bardzo wiarygodne kreacje i pokazali prawdziwy kunszt aktorski.